Ritimden Melodiye
Kendimi bildim bileli müzik kulağı ve ritim duygusu olmadı bende... Müzik dersi notlarım diğer ders notlarıma nazaran hep daha düşük oldu... Söylemesi ayıp 🫣 düşük müzik dersi notum nedeniyle düşen ortalamam yüzünden okul birinciliğim bile riske girmişti. Flüt çalmak da dahil ne herhangi bir müzikal enstrümandan ses çıkarmayı başarabildim ne de ben de var olmayan vücut ses koordinasyonu nedeniyle ilkokul folklor grubunda yer alabildim. Görsel ve işitsel sanatlar alanındaki açığımı iyi karakalem resim ile kapatabildim ancak...
Bugün çok yoğun bir telefon trafiği oldu... Bir takım idari konular, eski dostlar, uzun zamandır iletişimde olmadığım eski arkadaşlar, yabancı hocalarımız ile yeni enflasyon düzenlemesinin hayatlarına etkilerine dair (bu tür teknik konularda İngilizce konuşmayı özlemişim bu arada 😉...) uzun uzun görüşme fırsatım oldu...
Tamamen başka bir bağlamda ancak süreç ve süreklilik ile ilintili bir benzetme ifadesi olarak"ritim ve melodi" ikilisi geçti diyalogların birinde. Bu iki sözcük aslında yeryüzü ve kâinattan tutun da, tasavvufa kadar oradan da insan ilişkilerine kadar uzayan çok geniş perspektifte ele alınabilecek ve birbiriyle ahenkli biçimde tekamüle doğru ilerleyen ve birbirine sarmalanmış iki sözcük.
Müzikalite bağlamında, "ritim" nispeten daha küçük aralıklı notalarla yakalanacak bir mini devinim hali. Yeryüzünün ve kainatın bir ritmi var kendi içinde. Bu ritim kendini gezegenlerde, nebulalarda, galaksilerde ve yıldızların hareketlerinde gösteriyor. İnanılmaz bir ahenk var. Tasavvufi gelenekte bu bir zikr hali. Yaradanı her bir yaradılmışın kendi diliyle zikretmesi vir teslimiyet ve barış hali. Bir tür boyun eğme ve koşulsuz teslimiyet. Aynı ahengi Mevlevi geleneğinde semazen yansıması olarak görmek mümkün.
Öte yandan, insan ilişkilerinde bile bir ritim var. O görülmeyen ama hissedilen - vibrations denilen - yaydığınız o titreşimler. Aura denilen o çekim gücü. Sizin frekans dalgalarınızın karşı tarafa iletilmesi, o frekans dalga boyunun karşı tarafın anlam ve iletişim dünyasında bağlamsal olarak ifade bulması ritim demek belki de... Ritmi yakalamak ilişki de zor bir şey. İnsan dediğimiz varlığın pek çok yüzü (facét) var farklı durum ve bağlamlarda ortaya çıkan. Sohbet, iş, dostluk, muhabbet, ten uyumu, keyif ve haz anları, benzer ve ortak ilgi alanları, vs vs...
Bu küçük parçalarda ritmi yakalayan çiftler veya arkadaşlar veya dostlar ileride çok güçlü bağlar kurmaya başlıyorlar. İşte bu noktada o ritim denilen küçük ses ve ahenkli parçacıklar, büyük bir melodiye dönüşüyor. Bunu yakalayabilenler ise o muhteşem melodileri hayata dökmeye başlıyorlar.
Hayatı güzel bir şarkı gibi yaşamak, mini ritim titreşimlerinden melodiye uzanan ilişkiler kurmak çok az dosta, çifte, sevgiliye veya arkadaşa nasip oluyor maalesef. Bir yazı görmüştüm dün. Cok etkiledi. "Ruh ikizi bulunmaz; yaratılır!" diye... Zannederim o küçük ritimlerden müzikalitesi yüksek melodilere giden yol emekten geçiyor. Tıpkı üç dört dakika süren dünyanın en güzel klasik ezgi ve parçalarının aslında günler, aylar ve yıllar süren bir emeğin ürünü olması gibi.
Hep güzel melodiler, ezgiler eşliğinde ritim duygusu yüksek ve sizinle benzer insanlar olsun hayatında ve o ritmi melodiye dönüştürmek için birlikte çaba sarf edin ki ruh ikiziniz gerçeğe dönüşebilsin...