Son Bakış
Hayat koca bir gizem,
Içinde neler saklı,
Ah bir bilsen...
Kayıp gidiyor an ve zaman,
Parmaklarımızın arasından
Usulca ve ses çıkarmadan.
Bilmiyoruz hiç birimiz
Hangisi bir başlangıç,
Hangisi son defa yaşanan...
Hayat koca bir muamma,
İnsan bu; okyanusta yitik bir damla,
Yok olup gidiyor engin sonsuzlukta...
Eriyor ve kayboluyor zaman,
Yaşadığımız her lahza ve an,
Siliniyor hafızalardan uzam ve mekan...
Hayat aslında her zaman,
Evet her zaman; yaşanmamış bir son an,
Vahlar ile ağlanan ve asla tekrarı olmayan!
Çıkıyorsun bir sabah erkenden kapıdan,
Bazen arkana bile bakmadan,
Kimbilir belki o an; son kez yaşanan...
Hep önemlidir sonlar,
Hafızalarda son kalanlar:
Yıllarca akla kazınanlar...
Unutulmaz ki yankılanan son sözler;
Kaçamak denize bakan o şehla gözler.
Yıllarca zihnimde ışıl ışıl titrer, erir gider...
Acıtır, incitir bazen yaşananlar;
En çok da erteleyip, yaşanamayanlar;
Bir özür bile dileyemeden kaybolanlar...
Evet, hayat bir gizem;
Tam anlamıyla bir muamma,
Diller lâl; gözler a'ma...
Ama asla ve asla
Şunu hiç unutma;
Tüm sır, o son bakışta..
Nevfel Baytar