Bir Valizlik Aşk
Kadın önce kapıdaki adama;
Sonra da onun yerde
Yüzüstü duran çantasına baktı.
Yutkundu ve duraksadı...
Bir kaç damla tuzlu gözyaşı
Süzüldü yanaklarından.
Kaçırdı istemsizce gözlerini
Adamın fersiz ve donuk bakışlarından...
Dünyalara sığdıramadığı aşkı
Küçücük bir valize sıkışıp kalmıştı...
Adamın gözbebekleri çok tedirgindi.
Bakışları son kez sarı saçlarında gezindi.
Adam eğildi, bir iki şey söylemek istedi.
Sözleri döndü boğazında ve düğümlendi...
Dili dolandı, gözleri buğulandı:
Sadece "üzgünüm, beni affet!" diyebildi.
O da boşlukta anlamsızca yankılandı...
Kadın çok sevdiği, belki de
Tüm hayatını verdiği bu adama
Baktı umarsız gözlerle, öylesine- kaygısızca.
Dudağında bir burukluk oluştu.
Yılların yorgunluğu göz yaşlarıyla buluştu...
Dünyaya dar gelen aşkımız
Elindeki küçük valiz kadarmış,
Hatıralarımız artık tüy kadar hafif,
Kalbim ise sana taş gibi kararmış.
İşte bu kadarmış, diyebildi kadın:
Her şey buraya kadarmış!
Tüm hatıralarımız ve anılarımız
Beni tercih ettiğin bu valiz kadarmış.
Meğer bazı yükler ne kadar da ağırmış...
Adamın eli yerde duran valize yöneldi.
Parmakları gevşek, yüreği tedirgindi.
Koridorda gezinen rüzgar ne kadar da serindi...
Son bir kez elini tutmaya yeltendi...
Gözleri bir okyanus kadar derindi...
Lütfen yapma! dedi kadın:
"Sakın yapma! O eskidendi.
Artık yol çizildi...
Hayatımız yeniden şekillendi...
Halbuki her şey ne kadar da özeldi!
Belki beni affedersin? dedi adam ...
Yaptığım tam bir delilikti.
Hiç bir şey bu aşkı bozmaya
Asla ama asla değmezdi.
Hayat tercihlerimizdir, dedi kadın:
Ya da kim bilebilir ki?
Belki de tercih etmediklerimiz idi?
Sen kararını verdin, vakit çoktan geçti.
Duygularım artık çok değişti...
Adam küçük kahverengi gözleri
Yerde yan yatan valize kilitlendi.
Sahne hayatının kısa özeti gibiydi:
Son yolculuğunun vakti artık gelmişti.
Elveda dedi adam.
Kendine iyi bak.
Işte bu kadarmış
Bunca sevgi, bunca emek ve aşk,
Hepsi bir valizlik bir hayat...
Nevfel Baytar
15 Aralık 2023
Ankara