Özletme Çok Kendini
Özletme çok kendini;
Çıkıp çıkıp gel de yanıma.
Ben de koşarak geleyim sana.
Özledim seni deyip - beni her aradığında...
Ey güzel!
Seviyorum seni - fazlasıyla...
Bu biçare meftun oldu sana - anlasana...
Bir adam vuruldu kalbinden hem de yanı başında...
Seviyor işte seni!
Her mekanda ve her zamanda
Aklı sende kaldı - kalbi zaten ziyanlarda.
Artık pejmûrde geziyor sensiz bu sokaklarda...
Gönlü yanık - bir kor gibi...
Alevler alazlanıyor tam ortasında.
Deli oluyor sana - işte bu güzel kadına;
Seviyor seni hem divane hem de fütursuzca...
Şiirler yazdırıyorsun bu adama;
Şarkılar söylüyorum tek başıma odalarda...
Her yerde hayalin yansıyor camlara ve aynalara
Sevişmelerimiz ve öpüşmelerimiz geliyor arada aklıma...
Rüzgarla bir çiçek kokusu esiyor
Sen geliveriyorsun sokakta o an aklıma
Teninin kokusu tütüyor ta uzaktan burnumda
Gülümseyen dudakların buseler konduruyor boynuma.
Bu kalp vuruldu sana;
Seviyor seni delice bir tutkuyla
Çarpıyor yüreği yeniden senin Aşk'ınla
Özlemin ne derinmiş meğer; dinmiyor sabahlara...
Ve sen çıkageldin bir anda
Hazan mevsimidir artık dediğim bir zamanda.
Sen en güzel mevsim; bir ilkbahar oluverdin bana
Bunu sakın unutma: Bu adam her gün her dem aşık sana..
Bitmiyor hicranın.
Yanıyor kalbimde...
Özletme çok kendini
Gel artık bir an önce; deli etme!
Nevfel Baytar
28 Ağustos 2025
Ankara