Ana içeriğe atla

Paralel Evren

Paralel Evren


"Bir şiir yazdım sana",

Dedi, kadın adama, 

Bu olmadı. 

Belki başka bahara...


"Duymak isterim", dedi

Kalbi yorgun adam...

Belki de kalmaz,

Başka, bambaşka baharlara?


"Anla kalbimdekini" dedi kadın

Sana olan hislerimi...

Derinlerde gizlediğim

Girift birlikteliğimizi:


Duy bana neler hissettirdiğini;

Nelerin kalbimden,

Kayıp, sökülüp gittiğini;

Sadece dinle şimdi beni:


"Bir sen vardın o evde, bir de ben.

Gün doğumunda dalardık uykuya geceden

Yüzüme yine böyle güzel bakardın;

Sözlerin gelirdi, beni seven kalbinden....


Bir sen vardın orada, bir de ben...

Dünya susar, zaman yavaşlardı içimizde;

Fincanda soğuyan kahvenin hatrında,

Bir ömür saklanırdı belki gizlice, derinden...


Evet, bir sen vardın, bir de ben —

Yaşadığımız hiçbir şeye benzemeyen

“Yeter!” ya da “Kırdın beni” demeden,

Yalnızca aşk ve tutkudan söz edilen...


Sen ve ben, ben sen, sen de ben —

El ele yürünürdü orada, yeniden yeniden

“Neresi orası?” dersen…

Adres: Paralel Evren..."


Bir gri tel düştü yere - kendiliğinden 

Adamın yere bakan derin çizgili yüzünden,

Bir iki damla süzüldü yanaklarından...

Ve kaldırdı başını yerden;


"Gök, ay, Güneş, yıldızlar ve evren",

Hepsi bir yanılsama...

Gerçek olan ise;

Paralel Evren'deki sen ve ben...


Nevfel Baytar 

Haziran 2025

Ankara.


Etiketler:

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Aile" Kavramı Üzerine

"Aile" Kavramı Üzerine Yıllar yıllar önce Bilkent Üniversitesi Edebiyat Fakültesine bağlı olarak, (Faculty of Humanities and Letters), bölüm öğrencilerine "Eleştirel Okuma ve Etkili Sunum" dersleri vermekteydim.  Öğrencilere bir konuyu inceler ve irdelerken, "Socratic Questioning" (ard arda sorular sorarak konunun farklı yönlerini derinleşme denebilir bu kavrama...) denen yöntem ile onları verilen konuyu algılamaya ve farklı cihetlerden ve perspektiflerden konunun "olası farklı yönlerine" bakmaya ve "farklılıkların farkında olmalarını kavratmaya" çalışıyorduk kendi çapımızda.  Bu ders daha sonraki akademik, mesleki ve yöneticilik hayatımda çok ama çok işime yaradı. Yazı yazarken de faydasını gördüm. Özetle öğrendiğim şey basitçe şu oldu: "Her konunun farklı yüzleri ve boyutları olabilir; tek bir cihetten konuya bakmak sığlıktır; zira hayat böyle akmaz, empati de yapmak gerekir..." Ülkenin durumunun farkındasınız. C...
Devamı

Masal

Masal ... Neden olsun isteriz, Masallardaki aşklar gerçek? Mutlu gülüşler sonsuz, Birliktelikler, sorunsuz? ... Niye çok isteriz hep? O da beni - benim kadar, Ve hatta benden de çok... Daha da çok sevsin diye? ... Nedir karşılıksız aşkları; Bu kadar değerli ve unutulmaz, Kavuşulan aşkları ise sıradan yapan? Nedir aşkı, maşuktan bile kopartan? ... Niye bekleriz hep, tutkuyla sevip de, Karşılık bulamadığımız aşklar; Önümüzde serpilip büyüsün diye, Bilerek ve beyhude bir çırpınış ile? ... Neden çok sevilen anlamaz, Sevildiğini ve değer verildiğini? Bu güzel masalın her harfinin Bizzat kendisi için; yazılıp, çizildiğini?  ... Neden küçümsenir ki sevenin sevgisi? Niye görülmez bülbüle yâr olan gül bahçesi? Niçin hep bir inat, hep bir tafra yüceltir, Ve daha değerli kılar, yarım bırakılan sevgiyi? ... Karşılık almadan sevebilmek, Ne kadar da ilahi ve yücedir, halbuki... Kim, neden heba eder ki aşığının sevgisini? Ve rehberi yapar boş yere kendi ümitsizliğini? ... Sen de biliy...
Devamı

Bir Pazar Kahvaltısı

Bir Pazar Kahvaltısı  Pazar Yazıları No: 027 Bugün güzel pırıl pırıl ama kasvetli bir Pazar sabahı Ankara'da. Hava açacak birazdan biliyorum. Yeni başlayacak olan yoğun bir haftanın habercisi bugün.  Tatilin son günü. Sabahın erken saatlerinde üniversite sınavına hazırlık koşturmacasına başlayan oğlumu dershanesine bıraktım ve bir U dönüşü ile hemen eve geri döndüm.  Balkonumdan kızıllı morlu yapraklı rengarenk ağaçların kümelendiği yemyeşil koruluğa şöyle bir baktım. Önümde uzanan suni uydukentin yüksek binalarının arasında, karşımdaki tepede göğe yükselen mimari harikası şadırvanlı ve dört minareli cami külliyesine selam verdim uzaktan...  Sonra bir gün önceki sağanak yağmur sonrası gelen tertemiz havayı ciğerlerime çektim. Balkondaki raflarda rengarenk saksılara dizilmiş bitap düşmüş çiçeklerime baktım. Yeniden canlanmaya ihtiyaçları vardı. "Benim gibiler..." diye geçirdim içimden. Kaderdaşlarım benim... Soğuk ve karlı bir Ankara Mart'ında bilmem kaçın...
Devamı