Ana içeriğe atla

Bugün Şiir Zamanı

Bugün Şiir Zamanı 


Şiirlerden fal tuttum bize,

Ne düşerse; artık, kısmetimize...

Şiire dair ne var ne yok ise,

Güzel sözler duyalım diye...


Şairler diyarından sana geldim,

Bil ki her mısrada seni çok özledim, 

İçime çektim seni her bir dizede

Yazdım adını kafiyelere ve rediflere...


Sonra, yağmur yağsın istedim, 

Birlikte yürürken ıslanırız belki, dedim;

Karlarda seninle yürümekti derdim,

Sırf elini tutup, içini ısıtmak için...


Papatyalardan da fal tuttum bize,

Ama hep "seviyor, seviyor" desin diye. 

Ve ben seni her düşündüğümde, 

Hep sana gülümsediğimi fark ettim...


Seni düşlemek bir başka güzelmiş de,

Ama, sen yine de çok kalma uzaklarda...

Kaybolup gitme sakın uykusuz akşamlarımda

Kalmasın o güzel ışıltılı gözlerin hülyalarımda...


Her aklıma geldiğinde, 

Yanar içim; bu benim sensizliğim...

Titrer mum alevinde erimiş kalbim;  

Hüzünlü bir bekleyiş bu der, geçer giderim...


Dolaştım tek başıma, senden uzak diyarlarda,

Aşkın bir türlü sana çıkmayan yitik sokaklarında...

Hazan zamanı, Hüzün Çıkmazı'nın en sonunda;

Bir bahar vakti yeniden kavuşma arzusuyla...


Galiba, hicran bunun adı; 

Hasret ile her bir zerresi yamalı, 

Bu aşkın boyasıyla yanıp tutuşmuş...

Al kora dönmüş tutkunun yeni adı...


Artık, hüznümün sızısı yavaşça dinerken,

Rahatlar kalbim ince ince; en derinden,

"Hoş geldin!" derim, yine sana ben; 

Sevmek zamanı gelmiş güzelim, yine yeniden.


Sonra bir kanat çırpışı duyulur uzaktan,

Bir beyaz güvercin gelir, ürkek kalbiyle;

Sakince konar ve oturur gönlüme...

Ben geldim der; artık bekleme, bak buradayım işte!


Dinginlik ve huzur getirdim;

Yılların yorgunu kalbine, 

Artık üzülme, bu yürek hep seninle; 

Ve sana benden en büyük hediye...


Nevfel Baytar'dan... 

21 Mart 2024, tarihinde ve günlerden 

Perşembe, Dünya Şiir Günü'nde. 

Ankara'da, evinden hediye...







 










 

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Aile" Kavramı Üzerine

"Aile" Kavramı Üzerine Yıllar yıllar önce Bilkent Üniversitesi Edebiyat Fakültesine bağlı olarak, (Faculty of Humanities and Letters), bölüm öğrencilerine "Eleştirel Okuma ve Etkili Sunum" dersleri vermekteydim.  Öğrencilere bir konuyu inceler ve irdelerken, "Socratic Questioning" (ard arda sorular sorarak konunun farklı yönlerini derinleşme denebilir bu kavrama...) denen yöntem ile onları verilen konuyu algılamaya ve farklı cihetlerden ve perspektiflerden konunun "olası farklı yönlerine" bakmaya ve "farklılıkların farkında olmalarını kavratmaya" çalışıyorduk kendi çapımızda.  Bu ders daha sonraki akademik, mesleki ve yöneticilik hayatımda çok ama çok işime yaradı. Yazı yazarken de faydasını gördüm. Özetle öğrendiğim şey basitçe şu oldu: "Her konunun farklı yüzleri ve boyutları olabilir; tek bir cihetten konuya bakmak sığlıktır; zira hayat böyle akmaz, empati de yapmak gerekir..." Ülkenin durumunun farkındasınız. C...

Kaybolan Nesil için Ağıt

Pazar Yazıları No: 062 Kaybolan Nesil için Ağıt ​"A Requiem for a Lost Generation" Uzun süredir yazı yazmaktan imtina ediyordum. Aslında her hafta konular hazırdı aklımda. Pek çok güzel konu ve şiirler uçuşuyordu zihnimde. Nedense hep son anda vaz geçip yazmadım haftalarca.  Hatta bir ara 'Eat, Pray and Love' romanında geçen bir cümle vardı Italyan hayat felsefesini yansıtan "dolce far niente" (the sweetness of doing nothing") yani özetle: Hayatın koşturmacasından uzaklaşıp çabasızca zaman geçirmenin keyfini sürme konusu aklımda idi. "Ignorance is bliss" tadında idi vaz geçtim... Hayalim ise: bir sahil kasabasında kumsala bakıp dalgaları izlemek veya bir parkta öylesine oturmak ve boş hayallere dalmak gibi amaçsız işler peşinde koşmaktı ve üstelik niyetim de bunu yeni aldığım Moka Pot'umda yaptığım filtre kahve eşliğinde yapmanın tadından bahsetmek idi internetten İngilizlerin 'picturesque' (tablo gibi) dedikleri Amalfi...

Alimin Ölümünün Ardından Kendimize Nasihatler

Pazar Yazıları No: 061 Alimin Ölümünün Ardından Kendimize Nasihatler Biraz önce salondaki kütüphanemde yer alan kitaplara bakarken hiç Ilber Ortaylı'ya ait kitap almadığımı fark ettim. Felsefe, edebiyat, düz yazı, ders kitapları arasında gezindi gözlerim ama pek tarih kitabım yokmuş onu fark ettim.  Doksanlı yılların ortasında Bilkent Üniversitesi Insani Bilimler ve Edebiyat Fakültesinde çok genç bir hoca olarak çalışırken fakültemize öğretim görevlisi olarak, Amerika'dan (Princeton University) Talat Sait Halman (Türkiye’nin ilk kültür bakanı) gelmişti. Tanışmış ve sohbet etmiştik (o da ayrı bir anekdot). Sonra da dünyaca meşhur tarihçi Halil İnalcık geldi 90larına merdiven dayamıştı o günlerde bile. Aynı binada ve aynı koridorlarda bu isimlerle yanyana çalışmak bile onurdu. Başkent Üniversitesinde iken de Ilber Ortaylı misafir konuşmacı olarak gelmişti. Her zaman ki gibi nüktedan ve ince ince fırça atarak dinleyicilere.  Ankara Mülkiye'de iken İlber Hoca ile ya...