Yine Yeniden...
Hayat dediğimiz bu şey...
Her şafak ile başlar güne yeniden;
Ama her gün doğumunda
Yepyeni bambaşka bir öyküden.
Önce bir ışıltı yalar gözlerimizi
Işık yükselir ta göklerden;
Karanlıklar yırtılır ve delinir
Ve tan, yeni bir güne gebedir.
Dün çoktan solup gitmiş duruyor geride ...
Dönüşü olmayan bir seferdir bu.
Yeni hayatlar baştan kurulur bir yerlerde;
Sararmış yırtık biletler kalmıştır elimizde...
Bahar zamanıdır artık!
Bir yelkenli ufka doğru ilerler
Demir alma vakti geldi der, kaptan;
Suskun limanlar gitmemizi bekler...
Arınmış dingin bir kalp,
Mangal gibi güçlü bir yürek.
Alev gibi sıcacık eller
Rıhtımda sahibini bekler...
Uzak yollardan geldim, der;
İskelede bekleyen sevgiliye;
Hırçın dalgalı engin denizlerden
Mutedil kalbine demirlemeye...
Tanışma vakti geldi ey sevgili...
Erisin geride kalan günler ve saatler.
Bast-ı Zaman'dır artık vakit...
Gönüller feth edilir bir yerlerde...
Beklemeye değmiş dedi adam, içinden...
Bunca zaman; bunca farklı insan ve mekan.
Durulsun artık gönlün, dedi kadın;
Burası senin için en doğru liman...
Yorgun yüreğini koy şuraya!
Bak doğuyor yeni bir gün daha.
Bekle çok az kaldı sabaha.
Merhaba diyelim beraberce, yepyeni hayata...
Nevfel Baytar
20 Nisan 2025
Pazar
Ankara.