Neden Sen?
Neden sen?
Diye sordu adam...
Merak içinde;
Kendi kendine
Nedir beni sende
Bu kadar çeken?
Beni - seninle eriten
Ve varlığıyla keyif veren?
Nedir acaba?
Diye tekrar sordu kendine:
Sende kaybolup gitmeme
Sebep olan bunca neden?
Gözlerim mi?
Diye sordu kadın,
Belki de tenim?
Hoştur kokum benim...
Saçlarımı da güzeldir;
Ellerimi de beğenirim...
Üstelik yakışır bana
Giydiğim her kıyafetim...
Belki de en çok
Ten rengimdir sevdiğin?
Bir tapınak gibidir
Benim bedenim...
Ya da buldum galiba!
Öpmeye doyamadığın
En mahrem yerlerim?
Cevabın bu, zannederim?
Çok üzgünüm güzelim,
Hepsi doğru; ama bilemedin!
F şıkkı aslında seni sevme nedenim...
Yani hem hepsi; hem de hiç biri, derim...
İnan; çok - ama çok - güzelsin...
İçten tatlı gülüşün, dişlerin ve ellerin
Hele kokun; bir de üstüne sarhoş edici tenin...
Galiba benim cevabım bunlardan çok daha derin:
Huzur aradım ben:
Sadece sükunet idi istediğim;
Belki de sakin bir liman idi
Fırtınalardan sonra beklediğim.
Hep ruhum onun koynunda;
Sakince dinlensin istedim...
Sessizce yanına sokulup
Varlığınla dinlenmeyi özledim...
Bir 'yuva' idi istediğim;
Birlikte yemekler yapıp
Beraberce gülüp, eğlendiğim;
Pike altında sıcacık filmler izlediğim...
Bir demli çay demleyip
Sonra Türk kahvesi içtiğim
Zeytin yağına taze ekmek banıp;
Pencereden yağmuru izlediğim...
O sahil kasabasında yürürken
Elini avcumda sıcacık hissettiğim
Sokaklarda dondurma yerken
Yol boyunca sohbetler edebildiğim...
Bir sözdü sadece beklediğim:
"Seni hep çok seveceğim"
Iyi geldin kız sen bana!
Ben de seni üzmeyeceğim...
Başımı her koyduğumda göğsüne:
İşte buldum tamam budur istediğim!
Meğer bu anı ne kadar çok beklemişim...
Bil ki sen ruhuma çok iyi geldin, şifa getirdin...
Yapbozun eksik son parçası imiş;
En başından beri beklediğim.
Dindi artık yangın yeri yüreğim.
Şimdi olgunlaştı; sakinledi kalbim;
Artık ben seninim;
İsterim seninle geçsin
Gelecekteki güzel günlerim...
Seviyorum seni benim güzelim...
Nevfel Baytar
19 Ekim 2025
Ankara