Vuslat Koca bir okyanusum ben; Gövdem engin denizlerden. Kanatlarım yayılır yeryüzüne Gökyüzünde masmavi gölgem. Nehirler, ırmak ve dereler Hepsi de kavuşmak ister; Bu bir vuslat ve yok olmadır Tek bir bedende birleşen. Dağlardan ve vadilerden, Nice köy ve kentlerden Pek çok dere ve göllerden Birleşir damlalar ve zerreler... Sonra buhar olup yükselir Bulutlarda hemhal olur ve Dönerler yeniden karlı dağlara; O metruk ve ıssız yamaçlara... Ama orada: gizli bir yarda Tatlı bir pınar bulunur. Cam gibi berrak suyu Usulca dökülür gözesinden. Karışmadan toprağa; Taşlara ve ovalara, Akar ve yolunu bulur Ulaşmak için ummana. Çiçek kokan tatlı suyu Karışır tuzlu okyanusa. Vuslat zamanıdır şimdi; Beklenen an bu, değil mi? Birleşir pınarın suyu; Ve okyanusun tuzu Yekvücut olup, Yükselir sonsuzluğa... Tüm zerreleri karışır Birbirine ve eriyip Tek bir ruh olur ve Yok olur tayy-ı zamânda... Binerler bulutların k...